Arubaanse minister vertelt halve waarheid drugsmaffia

Arubaanse minister vertelt halve waarheid drugsmaffia
Tom Blickman - TNI Researcher
Het Parool, 15 October 1997

"De gevolmachtigd minister van Aruba, Croes tekende in Het Parool van 11 oktober een rooskleurig beeld van de inspanningen van
Aruba tegen drugshandel en het witwassen van criminele gelden, aldus Tom Blickman. Hij schrijft een boek over de Cuntrera maffia-familie. Volgens hem is er wel sprake van drugshandel op het eiland en onderhielden criminelen contacten met Arubaanse politici."

De gevolmachtigd minister van Aruba, Croes, klaagt op de meningenpagina van Het Parool van 11 oktober dat Aruba ten onrechte in een kwaad daglicht wordt gesteld, als zou het eiland 'een langzaamaan verloederende Caraïbische samenleving zijn die gedomineerd wordt door maffia-families, verdachte witgewassen geldstromen, drugstransporten en geheime bankrekeningen'.

Achterhaalde roddel, achterklap en onwaarheden, volgens Croes. Zijn woede was opgewekt door een eerder gepubliceerd artikel in
Het Parool, 'VS willen de drugsmaffia van Aruba verdrijven', een verslag van de jarenlange pogingen van de Verenigde Staten vier Arubaanse zakenlieden uitgeleverd te krijgen. Zij worden beschuldigd van betrokkenheid met: maffia-families, verdachte witgewassen geldstromen, drugstransporten en geheime bankrekeningen. In zijn reactie negeert de minister deze aanklachten.

Croes tekent daarentegen een zeer rooskleurig beeld van de inspanningen van Aruba tegen drugshandel en witwassen. Het zou te ver voeren bij iedere jubelkreet een kanttekening te plaatsen, maar laten we er een paar onder de loep nemen. Ten eerste de bewering dat de Amerikanen zo positief over de vorderingen van Aruba in de bestrijding van het witwassen zouden zijn.

Twijfelachtig

Croes vergeet echter dat president Clinton eind vorig jaar Aruba op de lijst had gezet van landen die een bedreiging vormen voor de VS vanwege hun grote rol in de drugshandel. Het International Narcotics Control Strategy Report van het Amerikaanse State Department merkte op dat er sprake was van 'twijfelachtige verhoudingen tussen Arubaanse regeringsfunctionarissen en bekende drugshandelaars en witwassers'.

Dan de kwestie van het verlenen van hand- en spandiensten van leden van de Arubaanse regering aan de Colombiaanse mafia-familie Cuntrera. Croes beschuldigt Het Parool van het verschaffen van onjuiste informatie. Gedeeltelijk heeft hij gelijk: de Cuntrera's komen niet uit Colombia, maar zijn van pure Siciliaanse mafia- makelij. Maar dat is niet waar Croes zich kwaad over maakt.

Hoe zit het nu, werkelijk met de diensten van Premier Henny Eman en Minister van justitie Watty Vos met Cuntrera? Het betreft de
handtekening van Premier Eman onder de vestigingsvergunning van de nachtclub 'Visage' van de Cuntrera's van 28 januari 1987. Eman beweert dat hij indertijd niet wist wie de Cuntrera's waren. Bovendien zou de voorgaande regering van zijn politieke tegenstander Nelson Oduber de vergunning zodanig hebben voorbereid dat hij, Eman, deze niet kon weigeren.

Deze laatste toevoeging doet al vermoeden dat er iets aan de eerste bewering niet klopt. Eerst is het van belang om te weten wie en wat de familie Cuntrera is. Zij staan bekend als 'de Rothschilds' van de mafia, vanweg hun centrale rol in het witwassen van drugsgelden. In maart 1993 berichtte een Italiaanse krant dat de Cuntrera-familie 60 procent van Aruba zou bezitten. "De eerste staat die is opgekocht door de bazen van Cosa Nostra", kopte de krant. Zij zouden miljoenen dollars hebben geïnvesteerd in hotels, casino's en de verkiezingscampagne van een premier.

Terug naar 28 januari 1987, de dag dat Eman de vestigingsvergunning voor de familie ondertekende. Minister Croes beweert dat 'van geen enkele geaffilieerde politiële inlichtingendienst' de indicatie bestond dat zij betrokken waren bij drugshandel en witwasserij. Dat is onwaar. Sinds 1983 waren door de Italiaanse politie arrestatiebevelen uitgevaardigd tegen de Cuntrera- clan. Maar misschien was de Italiaanse politie niet 'geaffillieerd'.

In Venezuela was in 1984 een schandaal losgebroken over de infiltratie van de Italiaanse mafia in de nationale economie, waarbij de
Cuntrera's in de kranten werden ontmaskerd. Misschien waren ook de Venezolanen niet geallieerd en leest men op Aruba de Venezolaanse kranten niet, hoewel het op een uur vliegen van de hoofdstad Caracas ligt en er veel zakelijke contacten zijn. Op Aruba zelf dan? Ook daar wist men al voor het verlenen van de vestigingsvergunning waar de Cuntrera's mee bezig waren. Dankzij, de Royal Canadian Mounted Police, die op Aruba het spoor volgden van de drugskoerier Sabatino Nicolucci. Deze reisde vaak naar Aruba, waar hij logeerde in het Holliday Inn.

Gedurende het onderzoek vroegen Canadese agenten, samen met het hoofd van de Arubaanse politie, de telefoongesprekken op bij
het hotel. Grote verwarring: Nicolucci stond helemaal niet ingeschreven. De kamer was gereserveerd en betaald door Pas quale Cuntrera. Nicolucci werd in 1985 veroordeeld tot 14 jaar voor cocaïne-handel als gevolg van dit onderzoek.

Aruba was een schakel in de smokkel-activiteiten van de Cuntrera's. Desondanks kregen de Cuntrera's een vestigingsvergunning, ook al was dit bekend bij de Arubaanse politie. De gang van zaken rond het verlenen van de vergunning doet vermoeden dat men wist dat het niet pluis was.

Want waarom weigerde de Minister van Economische Zaken uit het eerste kabinet-Eman, Leonard Berlinski, de vestigingsvergunning in eerste instantie wel?

Berlinski ging af op het advies van zijn ambtenaren: vestiging van de Cuntrera's was niet gewenst "aangezien het algemeen belang
van Aruba zulks vordert". Kort nadat de vergunningen waren afgewezen, moest Berlinski aftreden temidden van geruchten over steekpenningen bij de verkoop van een hotel waar bekenden van Cuntrera het casino beheerden. Berlinski is vrijgesproken van corruptie.

Na het aftreden van Berlinski werd opnieuw een verzoek voor eeen vestigingsvergunning ingediend, door notaris Maria Albertina Eman, de zus van premier Henny Eman. Ondanks de wederom negatieve adviezen van de ambtenaren van Economische Zaken, tekende Eman als minister ad interim. Dit is de gang van zaken rond het verlenen van de vestigingsvergunning aan de Cuntrera's. Een affaire 'in odore di mafla', zoals de Italianen dat noemen: met een mafia-luchtje.

De gevolmachtigd minister geeft slechts een witgewassen versie van het verhaal weer, waarin Eman de heldenrol speelt. Pas in 1988 nadat Business Week in een uitgebreid artikel de heroïne-transporten en het witwassen van de Cuntrera-clan in Canada onthulde, werden de Cuntrera's op Aruba door Eman tot persona non grata bestempeld. Overigens pas nadat ze zelf vrijwillig waren vertrokken. Niet voor lang trouwens: zeker tot 1992 waren ze nog regelmatig op het eiland te vinden.

Croes vindt het vervelend dat Aruba steeds wordt geconfronteerd met dit soort 'oudbakken archiefjournalistiek'. Er is nog een interessant oudbakken stuk over de kwestie: een motie van de Staten van Aruba die op 14 oktober 1992 werd aangenomen. Daarin staat dat er 'geheime banden bestaan tussen de Arubaanse Volkspartij (de partij van Eman) en de familie Cuntrera'.

Ex-minister van justitie Edgar J. Vos en ex-minister-president J.H.A. Eman, hebben de familie 'een voorkeursbehandeling' gegeven, zegt de motie. De volksvertegenwoordiging verzocht de beide heren 'het politiek arena te verlaten'. Tevens werd gevraagd om 'een diepgaand onderzoek
middels een parlementaire enquete' naar 'de voordelen die (Eman en Vos) hebben opgedaan vanwege de voorkeursbehandeling'. Eman en Vos gaven hun
zetels niet op en van een parlementaire enquéte is nooit meer iets vernomen. Eman werd opnieuw premier van Aruba en Vos minister van justitie. Beiden zijn inmiddels demissionair.

Krediet

Hun partij, die binnenkort weer de verkiezingen in moet, wordt gesponsord door de zakenfamilie Mansur. De VS vraagt nu om uitlevering van twee leden van de familie wegens witwassen. De Mansur's onderhielden eveneens nauwe banden met de familie Cuntrera.

In 1988 verleende de Interbank van de Mansurs een krediet van 1,8 miljoen Arubaanse guldens aan de Cuntrera's. Dat was voordat de familie op Aruba werden ontmaskerd. Voor de bank geen reden om de relaties te verbreken. Een rekening van de familie bij de Interbank werd gebruikt - ruimschoots nadat de drugs- en witwaspraktijken bekend waren geworden - voor betaling van een drugstransactie zo blijkt uit informatie van de Drugs Enforcement Administration, de Amerikaanse antinarcotica-dienst.

Oudbakken zijn deze feiten allerminst. Alle hoofdrolspelers zijn nog actief, inclusief de Cuntrera-familie. Een van de maflosi uit de clan is houder van het Europees record cocaïnevangsten: 5 ton cocaïne in een container schoenen in Turijn in 1994.

Er zijn dus wel degelijk feiten aan te wijzen die doen vermoeden dat op Aruba meer aan de hand is dan het rooskleurige beeld wat
de heer Croes schetst. Tenzij hij moties van zijn eigen parlement als 'achterklap en onwaarheden' beschouwt.

"Niet langer vermoedens en geruchten, maar feiten dienen het beeld van Aruba te gaan bepalen", schrijft Croes. Inderdaad. Het
zou de gevolmachtigd minister sieren zelf geen halve waarheden te verkondigen, maar zich aan de hem welbekende feiten te houden.

"Copyright 1997 Het Parool"